Etiketten
Een etiket is niets meer dan een stukje papier dat de informatie bevat van dat
wat in de fles zit. Er zijn wijnen die puur om hun naam gekocht worden. (Denk
bijvoorbeeld aan de grote Bordeaux en Bourgognes, namen als Opus One,
Sassicaja en Vega Sicilia) Zij hebben geen tierlantijnen nodig op hun etiket, ze
worden toch wel gekocht en dan is het om het even wat er op dat etiketje staat.
Andere wijnproducenten hebben moeten het wel van het etiket hebben. Het klinkt
raar, maar de aankoop impuls van een fles wijn draait vaak om de afbeelding
op het etiket. Etiketten zijn er in alle soorten en maten. Soms oubollig, soms zelfs
saai, maar ook worden er complete kunstwerken van gemaakt. En dat is nu juist
wat etiketten verzamelen zo leuk maakt. Etiketten zijn soms gewoon kleine
schilderijtjes. In Nederland bestaat zelfs een vereniging van etiketten verzame-
laars (zie links) en houden internationale bijeenkomsten om etiketten uit te
wisselen. Helaas niet aan mij besteed, want ik verzamel alleen wat ik zelf ge-
dronken heb. Als ik naar mijn verzameling kijk krijg ik af en toe medelijden met
mijn lever. Natuurlijk is niet alles door het keelgat gegaan, want ik heb ook ge-
werkt als inkoper. Dan moet je professioneel proeven en dan wordt er niets
doorgeslikt.
Het zou niet te doen zijn om mijn hele collectie in te scannen, dan ben ik nog
twintig jaar bezig. Wel heb ik een collectie van niet alledaagse etiketten inge-
scand van wijnen die niet overal in het schap staan. Als je etiketten wilt bekijk-
en kun je ook naar de dichtstbijzijnde supermarkt lopen.
Ik heb gekozen voor een verzameling etiketten uit Australië en Griekenland.
Hoewel Australië steeds beter vertegenwoordigd is blijft Griekenland nog ver
achter. Jammer eigenlijk, want uit Griekenland komen mooie wijnen. Ik heb me
altijd verbaasd dat er in de winkels wijn uit de hele wereld te koop is, behalve
uit het land waar de cultivering van wijn geboren is.
Daarnaast ook een verhaaltje en de etiketten van het sherryhuis Wisdom en
Warter.